Wszystkie okręty serii zostały ochrzczone, nazwami stanów zgodnie z ustawą z 1898 roku nakazującą nadawanie właśnie takich mian pancernikom oraz monitorom. Nawiasem mówiąc, rzeczona ustawa została w charakterze póty zniesiona zaledwie w środku stosunku do monitorów, w następstwie tego też noszące je współcześnie okręty podwodne czyli fregaty czynią to niezbyt legalnie. Pancerniki typu Iowa zbudowano do wnętrza taki sposób, żeby mogły rozpakować taką samą szybkość w charakterze lotniskowce. Ich artyleria główna dodatkowo średnia zostały zaprojektowane do atakowania okrętów Cesarskiej Marynarki Japonii[14] oraz bombardowania wybrzeża w czasie działań ofensywnych amerykańskiej armii dodatkowo piechoty morskiej lądujących na plażach z wykorzystaniem amfibii. Ponadto okazały zakres działania uzbrojenia przeciwlotniczego zapewniał skuteczną ochronę zarówno pancernika jako plus bronionych na wskroś niego lotniskowców. W czasie pokoju jednostki te ówczesny wielokrotnie wycofywane do rezerwy ze względu na niezmiernie wysokie koszty własne użytkowania. Jednocześnie na wskroś wiele lat odwlekano ich ostateczne wycofanie do rezerwy, dlatego że dysponowały nadzwyczaj dużą siłą ognia.