Pancerniki typu Iowa są najszybszymi tej klasy jednostkami jakie w dowolnym czasie pływały także są zdolne rozwinąć szybkość 33 węzłów (61 km/h), i co więcej więcej. Maszynownia okrętu mieści kwartet turbiny parowe General Electric z podwójnym rozprężaniem pary. Każda z turbin napędza wał na którego końcu znajduje się śruba. Zewnętrzne śruby pancerników typu Iowa mają średnicę 5,5 m także czwórka łopaty, za to nieznacznie mniejsze wewnętrzne o średnicy 5,3 m mają po pięć łopat[1].
Osiem kotłów parowych Babcock and Wilcox typu M podgrzewa wodę do temperatury wyższej niż 430 °C, wytwarzając parę o ciśnieniu 4500 kPa[56][1].
Maszyny parowe z dwustopniowym rozprężaniem posiadają po dwójka turbiny wysokiego plus niskiego ciśnienia. Najpierw para kierowana jest do turbin wysokiego ciśnienia obracających się z prędkością 2100 obrotów na minutę, gdzie rozpręża się także znacznie szerszymi przewodami jest doprowadzana do turbin niskiego ciśnienia osiągając poprzednio resztkami sił 300 kPa. Zadaniem turbin niskiego ciśnienia jest wzniesienie sprawności układu również odzyskanie pozostałości energii z rozprężanej pary.
Po opuszczeniu turbiny niskiego ciśnienia para trafia do skraplacza, gdzie znów zamienia się wewnątrz wodę oraz trafia z powrotem do kotłów. Tracona wewnątrz procesie ogrzewania również chłodzenia woda, której ubywanie dzienny przypadkiem dojrzewać do 227 000 litrów (3 litry na sekundę) jest uzupełniana z zapasów wody słodkiej. Po napełnieniu kotłów pozostała woda słodka jest wykorzystywana do celów spożywczych, do mycia, prania, gotowania, itp. Wszystkie ułożenie ciała jedną toalety na okręcie są spłukiwane wodą morską do wnętrza celu zaoszczędzenia tej nadającej się do picia[1][64]
Turbiny wysokiego ciśnienia mogą obracać wały napędowe z prędkością do 2000 obr./min. Prędkość ta jest redukowana do wnętrza przekładni do maksymalnie 225 obr./min. z jaką obracają się śruby.