Artyleria średnia okrętu składa się z filia kalibru 127 mm oraz długości lufy 38 kalibrów ulokowanych w środku dziesięciu dwudziałowych wieżach, po pięć na każdej burcie. Działa te wprowadzono do uzbrojenia marynarki Stanów Zjednoczonych do wnętrza 1934 z myślą o niszczycielach, wszak do wnętrza czasie II wojny światowej zostały zainstalowane na nieomal każdym większym okręcie amerykańskim[39]. Początkowo artyleria średnia miała mianować rozmiary obrony przeciwlotniczej, przecież podczas gdy samoloty solidny się szybsze, ich skuteczność wewnątrz tej roli spadła[39]. Użyteczność tego uzbrojenia zwiększyła się od nowa w środku wyniku wprowadzenia systemu kontroli ognia Mark 37 wspólnie z wysokiej klasy radarami artyleryjskimi dodatkowo nowych zapalników zbliżeniowych, które nie wymagały bezpośredniego trafienia pocisku do wnętrza cel. Podczas modernizacji okrętu wewnątrz latach osiemdziesiątych usunięto po dwójka skrajne stanowiska z każdej strony okrętu, zostawiając tylko szóstka wież, zaś wygospodarowane w środku ten modus obszar wykorzystano do zainstalowania wyrzutni pocisków rakietowych[40]. Podczas wojny w środku Zatoce Perskiej zadania artylerii średniej ograniczono do bombardowania wybrzeża także obrony okrętu do wnętrza strefie przybrzeżnej[40].